Hjálp ég dey!
En hvernig
?
Þann helga dag
með hugarkvöl.
Rotnandi tám leiðist.
Öskraðu: ?
Farðu: Til baka (að þeim stað sem þér fór að leiðast).
?: Leggðu það við stól fyrir framan dyrnar.
Vertu ekki svona undrandi,
það er næstum orðið að eðli óttans.
Þrátt fyrir allt erum við tvö eftir
og getum deilt með okkur einni lítilli pillu, en
ekki róna þar sem ég ímynda mér
örlítinn bát:
Sterkur ljós viður áranna.
Hið skærhvíta hvolf.
Áranna sem fljóta
á blóðdreggjum,
og fullyrðingu augna minna
en afgangur líkamans
sekkur í forina.
Ég sé himininn.
Hann er himinn.
(Blóðdreggjar hlaupa um augun
þannig að ég sé nótt, en það er
samt himinn.)
Og loksins
ímyndarðu þér: Eitthvað sem þú vilt ekki segja.

En ég get ógnað valdið þér álögum
ef lyfin hafa hægðaraukandi áhrif.

Við höldum áleiðis.
Slappaðu af!
Hvort í sinni ró.
(Vökvi vatnsins fóðrar endur.)

Marius Nørup-Nielsen

Þýðing: Kristian Guttesen