Þetta er fullkomlega
aðgengilegt ljóð.
Það er ekkert
í þessu ljóði
sem á nokkurn
hátt er erfitt
að skilja.
Öll orðin
eru einföld &
hitta í mark.
Hér eru engin ný
hugtök, engar
kenningar, engar
hugmyndir til að rugla
í þér. Það eru engir
intelektúal-stælar í
þessu ljóði. Þetta er
hreint tilfinningaljóð.
Það tjáir að fullu
leyti tilfinningar
höfundarins: mínar tilfinningar,
manneskjunnar sem talar
við þig núna.
Þetta snýst allt um
samskipti.
Frá einu hjarta til annars.
Þetta ljóð metur
& virðir þig mikils sem
lesanda. Það
fagnar sigri
ímyndunarafls
mannsins
innan um gryfjur &
hörmungar. Í
þessu ljóði
eru 90 línur,
269 orð, og
fleiri atkvæði en
ég hef tíma til þess að
telja. Hver lína, hvert
orð, & hvert atkvæði
var valið til að
tjá einvörðungu
hina ætluðu meiningu
& ekkert umfram hana.
Þetta ljóð tjáir ekkert
óskýrt eða torráðið.
Hér er ekkert
hulið. Hundrað
lesendur myndu allir
lesa ljóðið
nákvæmlega eins &
fá út úr því
sömu skilaboðin. Þetta
ljóð, eins og öll
góð ljóð, segir
sögu án krókaleiða
svo lesandinn þarf aldrei
að giska í eyðurnar. Þó á
stundum tjái það
biturð, reiði,
gremju, útlendingahræðslu
& vott af kynþáttahatri, er
ráðandi andrúmsloft þess
jákvætt. Það finnur
gleði jafnvel í
þessum fyrirlitlegu
augnablikum
lífsins sem
það deilir með
þér. Þetta ljóð
er fulltrúi vonarinnar
um ljóðlist
sem snýr ekki
baki sínu við
áhorfendum, sem
telur sig ekki
betri en lesandann,
sem hefur helgað sig
ljóðlistinni sem
vinsælli afþreyingu, eins og
flugdrekaflugi og flugu-
veiðum. Þetta ljóð
tilheyrir engum
skóla, hlýðir engum
kreddum. Það fylgir
engri tísku. Það
segir bara það sem
það segir. Það er
ekta.

Charles Bernstein
Þýðing: Eiríkur Örn Norðdahl