Vestur Eiríksgötu
N64°08’42’’/ V21°55’58’’
Þegar þú færð fjallþunga í herðarnar veistu að þú ert þegar á fjallvegi og þarft að auka hraðann svo þunginn búi ekki til holu í veginn og þú festist til frambúðar. Í óbyggðum í miðri borg er ekkert verra en hola á miðjum vegi og áttavilltur ökumaður í henni miðri.
En skammt undan er stuðlabergsturn með rauð augu sem horfa inn í dagana og kljúfa næturnar með geislum sínum. Í forgrunni að himni og skýjum í hæstu hæðum. Og á slaginu 16:05 á degi hverjum fyllist gatan af bílum á hægri ferð.
Það eru vaktaskipti.
Hundruðir hnúa um stýri með fjallrendur undir nöglunum og allan þungann sem því fylgir. Föl andlit á leið úr vinnu og ekkert í veröldinni sem minnir á rauðhærðan víking.
Þegar sumri tekur að halla og haustið leggst til svefns skaltu vera viðbúinn því versta. Því í fyrsta vetrarsnjónum muntu fá fjallþunga í herðarnar og spóla í skafli við umferðarljósin. Og þegar rafmagnið fer af í sömu andrá geturðu hætt að spóla og ráðið áttirnar af ljósinu í turninum, þessum vita í úthafi svamlandi skreiða.
.
.
Fjöllin tukta þig til
Aðvörun til borgarkrimma
Fjöllin, þessar forvitnu þústir, hafa vökulli augu en nokkur öryggismyndavél. Sterkara minni en nokkur samviska í sálarkimum. Þú ert fjórtán ára uppsöfnuð reiði sem ólgar um æðar. Og þótt þú rænir bíl, akir yfir hámarkshraða og klessir að lokum á ljósastaur þá þýðir ekkert fyrir þig að hlaupast á brott, laumast inn í næstu sjoppu eins og ekkert hafi í skorist og kaupa kók og prins. Því nætur þínar verða svefnlausar og samviskubitið nagandi og tærandi.
Fjöllin. Þessar ábúðarfullu þústir minna þig öllum stundum á brot þín – þegar þú gengur um göturnar, slæpist um stíga eða húkir í strætó.
Keilir bendir íbygginn til himna og minnir þig á þann herskara himneskra engla sem fylgist með afbrotaferli þínum. Esjan fylgir þér eftir, læðist aftan að þér, frá hliðinni eða flaðrar beint í flasið. Úlfarsfellið hvæsir og Akrafjallið öskrar. Skarðsheiðin sendir til þín umvöndunarorð með vindinum. Orð sem segja að allt fari á versta veg og að heimsendir bíði þín handan við hornið.
Fjöllin. Þessar freku þústir tukta þig til svo þú átt ekki stundlegan frið. Þú ert hvergi óhultur og engu breytir þótt þú forðist fjallvegi í Reykjavík, veljir troðninga milli húsaþyrpinga eða djúpar og dimmar kjallaraholur. Fjöllin leita þig alltaf uppi, fjöllin rata líka í kjallara og þau linna ekki látum fyrr en þú gengur inn á stöðina með játningu upp á vasann.
Sigurlín Bjarney Gísladóttir
Ljóðin eru úr nýrri ljóðabók sem nefnist Fjallvegir í Reykjavík. Hana má fá í öllum helstu bókaverslunum á 1.900 krónur, en auk þess er hægt að kaupa hana beint úr hönd höfundarins á 1.500, og fyrir 1.600 krónur er hægt að fá hana senda. Höfundinn má nálgast á netfanginu sigurlinbjarney@gmail.com.
0 ummæli við “2 ljóð e. Sigurlínu Bjarneyju Gísladóttur”