Uppfull
af hégómagirnd
og klisjum
ber ég á mig
gervirauðar varir
og segist
ætla að elska þig
við allar aðstæður

II

Þú segir mér
að byggja skýjaborgir
því ég geti allt

í fávisku minni
gerist ég aumkunarverð,
hleð ógreinileg háhýsi
úr púðursnjó og sandi

og mikið djöfull
finnst mér ég
asnaleg á meðan

III

Mig langar að
anda þér að mér;
sjúga orku þína
niður í lungun mín
og reykja þig
upp til agna
jafnvel þó
þú étir mig að innan
og ég hafi fengið ítarlega
fræðslu um það
hversu skaðlegur þú sért mér

IIII

Stundum er
líkaminn
allt of þröngur
fyrir sálina

eins og polyesterflík
sem hefur
hlaupið í þurrkara

IIIII

Einu sinni
hélt ég dagbók
með ilmandi og skreyttum síðum

með marglitum pennum
skrifaði ég um konu
sem speglaði andlit sitt
í hafinu
en sá aðeins
tóma skel