Sterkasti drykkur lifrar minnar
litla rauða lifrin mín

sko, ljóð, sígildar dægurlagaperlur, myndlist
fólk ætti að fíla þetta en bara gerir það ekki

til dæmis ljóð um mikilvægi vináttunnar … um mikilfengleik víðáttunnar
fökk sé þér vináttublær

ég er bara að reyna að segja ég elska þig
brjóta af orðunum frostið

fökk sé þér Satan alltaf eins og venjulega
sama sjónarhorn, ný lúðrasveit

nei, ég grínast. Spaugsamur náungi ég, kærleiksríkur
samt. Hvar ertu litla ég?

alltaf með sama Halla og Laxness brandara
og jarðarfarargeðveiki
í anda Einars Más Benidikter, algjör benedikter

ekki reyna að skilja þetta þú gætir tognað á hægra
heilahveli farðu aftur að skipuleggja ævintýri á
alfaraslóð, sennilega með kertalog og rifflaða smokka

af hverju virða tilfinningar ekki umferðarreglur
ég er að tala um verk sem á rætur sínar að rekja (eins og
við segjum í bransanum) niður í maga - en teygir anga sína
(aftur: eins og íþróttadeildin mundi orða það á opinberu faxi)

upp eftir vélindanu, meðfram kjálkabeinunum og eftir hnakka
og beint upp í höfuð heila hné og tærir dropar eða fökk it saltir
leka út jafnvel þótt ég VILJI ÞAÐ EKKI, en meira um það á eftir

Fyrirgefið mér ég ætla ekki að slá þessu upp í persónulegt kaffispjall
meina ekkert með þessu, en

fokk ég hélt að það væri vont að láta draga úr mér jaxl en
ÞETTA ER VERRA þið verðið bara að treysta mér kynlíf er eins
og samskipti eiga að vera skiljiði, heiðarleg og blátt áfram eins og texti

(he he þið hljótið að kunna lagið um hótel jörð … Jack Nicholson leikur í því)

það sem mér finnst vanta fyrst og fremst eru fleiri fallegar fréttakonur á lausu með fágaðan smekk fyrir karlmönnum eins og mér en í öðru sæti, eða kannski fyrsta við nánari umhugsun, þá er mikilvægari: dauðinn og það hvort hann stingi, hvort ég ætti nokkuð að vera að hugsa meira um dauðann.

eins og þú hafir aldrei vaknað af værum blundi
með munninn fullan af brundi

nei afsakið, ég meina: þú brosir eins og maður
sem trúir ekki á ég elska þig,
eins og þú hafir aldrei grátið heila nótt og óskað þess að deyja.

gamli góði tillinn
getur verið trylltur þegar við á sko

en gott samt að losna við leið 5
eitthvað ass-to-mouth dæmi held ég

gamli góði Vilhjálmur J. Geldingarhnappur the third

svona eiga menn að vera, smekklega gráir en samt
kunna á sms, ekkert helvítis brjef og ritgerðir

nei nei ég er bara pirraður af því að ég hata fuglasöng
í alvöru ég hata fuglasöng, hann veldur mér bara andvöku
mér leiðist að vaka ég verð þá að runka mér á hálftíma fresti
til að deyja ekki úr leiðindum eða fara enn og aftur að grenja
yfir öllu því sem rangt er í lífi mínu fyrirgefið mér kæru lesendur
þetta er einum of meðvitað ljóð

í alvöru ég hata fuglasöng, hann veldur mér bara andvöku

í skuggganum í Reykjavík eru alltaf bara 10 stig sama hvað
veðurstofan rífur kjaft

haldið ykkur skuggamegin svo þið fáið ekki krabbamein á
yfirborðsmennskuna, eins konar einkennissjúkdóm

hei! þið fáið viku til að skjóta allt sem hreyfist
heila viku til að skjóta niður hvern vott
af vitund þíns sjálfs

það er í alþjóðalögum, sáttmálum og samningum
þið hafið viku til að útrýma gyðingum eða
eru það arabar af einhverju tagi allavega
utan lands eins og Laxness hefði kallað þá

strákarnir okkar og stelpur komnar heim af diskótekinu
ónauðguð að meira eða minna leyti, bara smá
norðmannagrín og snúið upp á geirvörtu

ekkert grín að hafa geirvörtur þegar heitt
er og kalt til skiptis og von á flugskeytum
inn um eldhúsgluggann

jæja niðurlag, niðurstaða, við þurfum einhvern
veginn að skera á púlsinn
varla að það sé taktur í þessu en samt það gutlast

hann er eiginlega alveg ágætis manneskja
þótt ljóðin hans séu auðvitað alveg fökk sjitt léleg

reynslan hefur kennt mér það að fólk er oft
alveg ágætis manneskjur, jafnvel þótt ljóðin þeirra
séu alveg fökk sjitt léleg jafnvel fötin ljót og
ömurlegur tónlistarsmekkur og aldrei mundi ég
sofa hjá svona dóti, ágætis fólk samt fín stelpa
jú ég mundi alveg sofa hjá henni

af hverju er ég svona hræddur við að vera viðkvæmur
ég lýg að sálfræðingum að ég skilji ekkert í því
hvað ég finni lítið til
þegar hið gagnstæða gæti vel komið til greina

ástin er vígvöllur, það er rétta orðið

hvað er dauðinn svosem nema
fyrst og fremst veisla fyrir bakteríur

hengjum oss í kvöld
iðrumst að morgni

af hverju dýrkarðu þjáninguna af hverju
skrifarðu sársaukann af hverju færðu þér ekki
ekta sjávarsalt til að nudda í augun og endaþarminn
og þú veist hvar

eða hvernig væri að „loka augunum“ og skella
sér á léttlyndislyf, hef annars heyrt að þau lækni ekki raunsæi

komi fökking stingurinn fagnandi, komi kveisa og blási
innyflin út af sjálfsvorkunn og reiði ég elska reiðina

þetta er ekki mjög konkret en hvað er annars konkret nema
gullfallegar graðar lesbíur í sjónvarpinu það er sko
það sem er hvað mest konkret í mínu lífi annað er bara pfff

ég neita að piffffffff
í útlöndum, púðurtunnukjaftæði, miðausturlönd
borgarastríð ögranir rétt til að verjast með fjöldamorði

það er ekki rétt

Úti kveikir ráðherra í vindli
verum glöð þótt olíufélögin svindli

ég hvet alla til að sniðganga ísraelsk krydd og krota
á veggi og ekki síst að senda allt úran sem þið finnið
beint til Íran, held að það vanti eitthvert jafnvægi þarna

annars ókei ljóð mega vera um hvað sem er
líka drasl sem maður trúir ekki á
ég las það á netinu

manneskjur eru bara kolefnissambönd
ekki stórvægileg í heiminum þannig séð

hver vill fjármagna næsta taugaævintýri skáldsins?

uppáhalds orðið MITT er FÖKK

viðskiptalífið sé hið sanna alvöru líf
ekkert nema orf og ljár eða saltfiskur
list og ljóð - skreyting og hægðarauki

“But the poems I respond to wholeheartedly, I think, are the ones that seem wholly beautiful & true.“

Það verður hóprunk í kvöld…
Í Vatnaskógi og Vindáshlíð…
Það verður hóprunk í kvöld…
Í Vatnaskógi og Vindáshlíð…

Lyf lækna ekki raunsæi

hikandi, hugsandi meðfram ánni, hugleiði ávala steina
það er tært bergvatnið, en ég vil texta eins og rigningu, ekki straumfljót af neinu tagi, ekki einu sinni læk, bara litlar perlur, úða sem perlast á hörundinu

sekúnda

sekúnda

og aldrei þær koma til baka

Það er stöngin inn,
er sláin út

Það er langt framhjá
kannski sjálfsmark.

Það skiptir annars engu máli,
ég verð að fara að steikja slátrið
sem komið er á síðasta söludag.

Ingólfur Gíslason

Ljóðið er úr nýrri bók Ingólfs, Sekúndu nær dauðanum - vá, tíminn líður! sem hægt er að festa kaupa á með því að smella hér.