ÞEGAR MAÐUR FER INN Í KONU

Þegar maður
fer inn í konu,
eins og brimið bítur ströndina,
aftur og aftur,
og konan opnar munn sinn af nautn
og tennurnar glitra
eins og stafrófið,
Logos birtist mjólkandi stjörnu,
og maðurinn
innan í konunni
bindur hnút
svo þau
verða aldrei aðskilin aftur
og konan
klifrar inn í blóm
og gleypir stilkinn
og Logos birtist
og sleppir fljótunum.

Þessi maður
þessi kona
með sitt tvöfalda hungur,
hafa reynt að komast í gegnum
tjöld Guðs
og í skamman tíma tókst það,
þó svo að Guð
í sínu siðleysi
leysi hnútinn.

(Úr bókinni The Awful Rowing Towards God, 1975.)

MIG DREYMIR BRJÓSTIN

Móðir,
undarlega gyðjuandlit
fyrir ofan mjólkurheimili mitt,
þetta fíngerða hæli,
ég át þig upp til agna.

Öll mín þörf gleypti
þig eins og máltíð.

Það sem þú gafst
man ég í draumi:
freknóttar hendur binda mig
hlátur einhversstaðar ofan við ullarhattinn,
blóðfingur reimdu skóinn minn,
brjóstin hangandi eins og tvær leðurblökur
og svo kastandi að mér,
beygir mig niður.

Brjóstin sem ég þekkti á miðnætti
slá núna í mér eins og sjórinn.
Móðir, ég set býflugur í munninn
til að hætta að borða
samt gerði það þér engan greiða.
Að lokum skera þeir af þér brjóstin
og mjólkin flæðir úr þeim
í hönd skurðlæknisins
og hann faðmar þau.

Ég hef sett hengilás
á þig, móðir, elsku dauða manneskja,
svo þínar miklu bjöllur,
þessir elskulegu hvítu smáhestar,
geti valhoppað, valhoppað,
hvar sem þú ert.

(Úr bókinni The Book of Folly, 1972.)

Anne Sexton var bandarískt ljóðskáld fædd árið 1928 og bjó og starfaði í Boston. Hún fékk Pulitzer verðlaunin árið 1967 og drap sig árið 1974.

Þýðing: Ófeigur Sigurðsson