Þau flytja allan himinblámann, tuskusveipaðan í tágakoffortum sínum
Fram og aftur-ferðir drauma þeirra.
Og þykk ullarsængin, úttroðin eins og ský sem úr mun rigna
Kringlóttur magi konunnar bifast.
Jörðin snýst lítið eitt í augum þeirra.
Þau segja ekki neitt, fara hvergi
Þau setjast eða standa upprétt á horni götunnar, þrýsta sér hvert upp að öðru
Þýðandi: Kári Páll Óskarsson
0 ummæli við “Flóttafólk e. Jean-Michel Maulpoix”