Dömur mínar og herrar, þá er komið að því! Eftir margra mánaða yfirlegu rísa Tregawöttin upp úr djúpinu að nýju og völlurinn er meiri en nokkru sinni fyrr! Eitt sinn birtust stakar færslur óreglulega - en nú koma heilu tölublöðin með tveggja mánaða fyrirvara, og nýtt þema og nýr ritstjóri í hvert sinn. Fyrsta tölublaðinu ritstýrði Eiríkur Örn Norðdahl með þemanu „Leikur“ - því næsta ritstýrir Jón Örn Loðmfjörð með þemanu „Usli“ (hægt er að senda Jóni efni hið snarasta á jonorn@gmail.com) og er von á því þann 1. desember næstkomandi.
28 aðilar koma að fyrsta tölublaðinu - þar af tvær hreyfingar og fjöldinn allur af útlendingum (í þýðingu og sinni eigin heimatilbúnu íslensku) og íslendingum á hinum ýmsustu tungumálum (við erum múltíkúltí).
Smellið hér fyrir herlegheitin.
Efnisyfirlit gæti litið svona út:
Ritstjóraspjall: EÖN útskýrir markmið sín í ritstjórastól
Útláísl: a.rawlings, Marko Niemi, Derek Beaulieu, Jon Høyer, Anonyme Breve, Hugh Thomas og Gary Barwin skrifa orginal texta á íslensku, hvert með sínu eigin nefi (án þess að kunna málið).
Áræði: Áræðishópurinn sýnir brot úr bókverki sínu, hinni umskrifuðu Á bláþræði.
Danskt lípógram: Hugh Thomas yrkir án danskra bókstafa.
Garðskálinn: Herra Vídalín og herra Loðmfjörð ræða leikaraskap.
Ævintýri sjúklegu stelpunnar: Brot úr bók Unu Bjarkar Sigurðardóttur.
Viðtal við Steinar Braga.
Pípari ástarinnar: Haukur Már Helgason og Bryndís Björgvinsdóttir stunda kyngervisusla.
For Susanna: Mansöngur HMH á ensku, þýsku og íslensku.
Hefnd skálds og gagnrýnanda: Ritgerð eftir Charles Bernstein.
Iceland Report on the Observance of Standards and Codes: Hljóð&myndljóð eftir Eirík Örn Norðdahl.
Úr Húðlitri auðn Kristínar Eiríksdóttur í danskri þýðingu Ninu Sos Vinther.
Flarf: Ljóð eftir Linh Dinh. K. Silem Mohammad, Ritu Dahl, Nödu Gordon, Shönnu Compton, Sharon Mesmer, Stan Apps og Rodney Koeneke.
Opið bréf til Georges Bataille: Kári Páll Óskarsson.
3 ljóð eftir Kára Tulinius.
Ljóðskáldið Kristín Svava Tómasdóttir hefur verið í deiglunni um nokkurt skeið – hún hefur lesið upp hér og þar á síðustu misserum og árum, birt ljóð í Tímariti Máls og menningar og Tíu þúsund tregawöttum, tekið þátt í Ljóðasamkeppni Eddu og Fréttablaðsins, flutt pistla í Víðsjá og bloggað. Hennar fyrstu bók, Blótgælum, var því tekið með nokkurri eftirvæntingu í þeim kreðsum er telja sig fylgjast með bókmenntum, enda þótti ljóst fyrir fram að um fjári gott efni gæti verið að ræða, og þegar hún loks skreið upp í bókahillurnar fyrir um viku síðan stóð ekki á lofinu. Þröstur á Lesbókinni fór blaðrænt hnísustökk af gleði: „Besta frumraun ljóðskálds sem ég hef séð lengi […] Þetta er rödd sem þið skuluð hlusta eftir.“ Þessi yfirlýsing tvíeflist jafnvel fyrir þá staðreynd að fyrir um einu misseri lyppuðust Lesbókarstjórinn og vinur hans út af ljóðauppákomu ungra skálda niðri í bæ með „þetta er búið“ á vörunum, fullir vonleysis – en nú hefur auðsjáanlega kviknað leiðarljós í þokunni. 
Ljóðskáldið Sölvi Björn Sigurðsson hefur sent frá sér þrjár ljóðabækur á síðustu árum. Fyrstar komu bækurnar Ást & Frelsi og Vökunætur Glatunshundsins, sem höfundurinn lét prenta undir eigin formerkjum, batt sjálfur inn, málaði kápur og seldi í númeruðum eintökum. Fyrir jólin 2005 kom svo út 200 blaðsíðna ljóðabálkur hjá Máli og menningu, Gleðileikurinn djöfullegi, sem er endurvinnsla á Vítisljóðum Dantes, þar sem staðgengill helvítis er Laugavegurinn í Reykjavík. Auk þessa hefur Sölvi skrifað tvær skáldsögur, Radíó Selfoss og Fljótandi heimur. Þá hefur hann þýtt sonnettur Keats, Árstíð í víti eftir Rimbaud (óútgefið), ritstýrt bókunum 100 þýdd kvæði og fáein frumort, sem inniheldur ljóð og ljóðaþýðingar eftir afa Sölva, Magnús Ásgeirsson, og Ljóð ungra skálda 2001. Þá hefur Sölvi skrifað fyrir tímarit og birt þar ljóð sín. Tregawöttin tíu þúsund einsettu sér fyrir nokkru að fá Sölva í lítið spjall, sem tók nokkuð lengri tíma að fastnegla en upphaflega stóð til, enda er Sölvi á sífelldu flandri um heiminn, og barst ritstjórn undanbrögð skáldsins frá öllum helstu menningarlegu höfuðborgum vesturlanda áður en loks náðist, fyrir þrautseigju og einurð, að fá upp úr skáldinu nokkur orð um kveðskap hans og ljóðlistina almennt. 
Síðastliðið sumar barst fjölmiðlum fréttatilkynning þar sem fram kom að Nykur væri upprisinn, hann hefði haldið sig til hlés um lítið skeið og væri nú aftur kominn á koppinn. Sögulega séð telst Nykur líklega til þeirra hugmynda sem beitt hafa verðlaunaskáldið Andra Snæ Magnason harðræði, en forlagið var upphaflega stofnað til þess að gefa út bókina Ljóðasmygl og skáldarán árið 1995, en svo hét fyrsta ljóðabók Andra, auk fyrstu bókar skáldsins Björgvins Ívars, Blákaldur draumveruleiki, sem kom út sama ár. Í kjölfarið gaf forlagið út einar tólf ljóðabækur frá 1995-2003, eftir átta skáld, auk einnar safnbókar sem nefndist Bók í mannhafið og hefur gengið á milli manna síðan á miðnætti 1. janúar árið 2000, en þá bók má enginn eiga. 
Ljóðskáldið og rithöfundurinn Haukur Már Helgason var staddur vestur á Ísafirði á dögunum, en þar má einmitt finna nýstandsett stúdíó Úbbarts Tregawatta, Fm 10.000. Eiríkur Örn Norðdahl tók skáldið tali og barst fjölmargt í tal í misspíttmanísku spjallinu. Meðal annars er rætt um ljóðabækur Hauks Más, sem eru orðnar fjórar talsins: Ekkert kvikt - leit að ljóði kom út árið 2000; Eini strákurinn í heiminum sem kunni að telja kom árið 2001; 2004 kom út hjá Nýhil árið 2003 og Rispa jeppa kom út sem hluti af seríunni Norrænar bókmenntir árið 2005. Lítillega er minnst á ljóðamyndbandið Homo activitus sem Haukur gerði fyrir nokkru og má finna með því að smella 
