[youtube]6hHjctqSBwM[/youtube]
Það er skáldið sjálft sem les ljóðið.
Archive for March, 2007
Vísunda-Villi er
liðinn
hann átti það til að
ríða vatnssléttum silfur
stóðhesti
og brjóta einatværþrjárfjórarfimm dúfurbarasvona
Jesús
hann var myndarlegur maður
en það sem ég vildi vita var
hvernig líkar þér við bláeygða piltinn þinn
Herra Dauði
e.e. cummings
Á árunum 1983-1984 samdi kanadíska tilraunaskáldið bpNichol ljóðið „First Screening“ með hjálp Apple IIe tölvu á Apple BASIC forritunarmáli. Ljóðið var upphaflega gefið út á 100 tölusettum og árituðum 5.25 floppy-diskum, ásamt prentmáli. Apple IIe tölvan úreltist hins vegar fljótt og varð ljóðið með því ófáanlegt. Árið 1992, fáeinum árum eftir að skáldið lést, gerði J.B. Hohm nýja hypercard-útgáfu af ljóðinu, sem var gefin út árið á eftir á 3.5 floppy-diskum. Þessi útgáfa varð fljótt úreld líka, auk þess sem líftími diskettna er ekki nema um 5 ár. Nú hefur Vispo-vefurinn birt fjórar ólíkar útgáfur af ljóðinu.
Hafshaganes lokar augum sínum og riðar í þokunni, en ég sperri mín upp á gátt og stari á líkamann sem hefur stungið fótum sínum í stígvélin mín, því hann rekur klístraða tungu sína til himins og sleikir í heilu lagi þessa gljúpu borg sem sem rís úr rotnu haustlaufinu, makar vessum sínum á borð torgsölumanna, og þegar þokan leggur loppu sína á brúarhandriðið og þefar eftir nöfnum prammanna sem líða undir brúna, skrifar hann þokuna fulla, skrifar með fingri sínum og tungu, sprautar bleki úr nösunum, skrifar brúna og torgið, skrifar veggi hússins fulla af sprungum sem afhjúpa leðurhúð múrsteinanna, skrifar líka með endaþarmsopinu, nuddar allt sem hreyfir sig inn og út úr þessum semantíska raka.
Það er ekki heiglum hent að ætla að lesa þetta ljóð meðan það er svona lítið. Smelltu hér til að komast nær ljóðinu. Ljóðið orti Helgi Hrafn Guðmundsson.
Á leið inn í einmanalegt húsið með eiginkonu minni
sá ég hann í fyrsta sinn
á lævísum gægjum bakvið runna –
svarta mynd á hreyfingu,
lögun í félagsskap skuggana,
glitrandi augnaráð skamma stund,
afhjúpað í nöturlegu mánaskini.
Færi ég nær (hann virtist snúa sér) gæti það
stökkt honum á eilífan flótta –
Ég gat ekki
(af ástæðum sem ég ekki skil),
Gul blóm árla morguns
hugsa um
bytturnar í Mexíkó.
Engin símskeyti í dag
heldur féllu aðeins
fleiri lauf.
Nótt skellur á,
strákur lemur túnfíflana
með priki.
Lyfti upp
malandi kettinum að tunglinu
og andvarpaði.
[youtube]39D5ejn7C5w[/youtube]
Hjálp ég dey!
En hvernig
?
Þann helga dag
með hugarkvöl.
Rotnandi tám leiðist.
Öskraðu: ?
Farðu: Til baka (að þeim stað sem þér fór að leiðast).
?: Leggðu það við stól fyrir framan dyrnar.
Vertu ekki svona undrandi,
það er næstum orðið að eðli óttans.
upp eða niður úr óendanlegri M I Ð S T Ö Ð
B A R M A F U L L U R við deplandi brun tímans
sagði röddin í höfði mér:
ÁSTIN ER FJARLÆGÐIN
MILLI ÞÍN OG ÞESS SEM ÞÚ ELSKAR
ÞAÐ SEM ÞÚ ELSKAR ER HLUTSKIPTI ÞITT