Vestur Eiríksgötu

N64°08’42’’/ V21°55’58’’

Þegar þú færð fjallþunga í herðarnar veistu að þú ert þegar á fjallvegi og þarft að auka hraðann svo þunginn búi ekki til holu í veginn og þú festist til frambúðar. Í óbyggðum í miðri borg er ekkert verra en hola á miðjum vegi og áttavilltur ökumaður í henni miðri.
      En skammt undan er stuðlabergsturn með rauð augu sem horfa inn í dagana og kljúfa næturnar með geislum sínum. Í forgrunni að himni og skýjum í hæstu hæðum. Og á slaginu 16:05 á degi hverjum fyllist gatan af bílum á hægri ferð.
      Það eru vaktaskipti.
      Hundruðir hnúa um stýri með fjallrendur undir nöglunum og allan þungann sem því fylgir. Föl andlit á leið úr vinnu og ekkert í veröldinni sem minnir á rauðhærðan víking.

Smellið á reitinn “lesa nánar…” til að lesa nánar ljóð Hauks Ingvarssonar.